NOVA UNIVERSIDADE EXPRESA O SEU ABSOLUTO DESACORDO COAS POLÍTICAS DE PROFESORADO DO EQUIPO REITORAL

Ninguén acreditaría no 2010 na imaxe dun reitor axeonllado ante o Conselleiro de Educación e a Conselleira de Facenda. Pero así son as cousas. A política de vasalaxe de Salustiano Mato diante da Xunta do Partido Popular é un in crescendo que chegou a cotas incríbeis. O “eu non quero” hipócrita do gobernante que se aplica en corpo e alma á execución do Decreto Wert coa énfase do meritorio que quere facer os deberes mellor que ninguén constitúe o mellor resumo destes anos do actual reitor. A desculpa do profeta do pensamento único.

Por suposto, os reitores da Coruña Armesto e de Santiago Casares Long actúan con irresponsabilidade e trabúcanse, segundo o noso reitor. Xa pagarán as consecuenzas. En realidade, o Consello de Universidades ten hoxe dous bandos: nun deles están as Universidades de Santiago e da Coruña e no outro a Xunta e a Universidade de Vigo. A nosa, convertida en altoparlante das mensaxes do gabinete Feijóo: as amortizacións e os despedimentos de PDI son un mal necesario, pero un mal menor. E tamén en altoparlante dos ministros Wert e Montoro.

O reitor, convetido no brazo executor das decisións de Novos Ministerios e de San Caetano, compórtase logo a nivel interno coa prepotencia característica dun delegado territorial: con imposicións e sen ningún diálogo. Nova Universidade non entra nas conversas e supostas negociacións coas organizacións sindicais. As dúas partes saberán se houbo negociación ou non, como expresan os órganos representativos. O que si quere salientar é que non abriu ningunha canle de consulta co noso grupo, que representa a máis do 47 por 100 desta Universidade. Pero xa se sabe que corren malos tempos para as minorías…

Causa perplexidade que o conselleiro de Educación poña á nosa Universidade como exemplo do bon facer. É para tremer e para decatarse de que algo vai moi mal. Pero, en verdade, Salustiano Mato xa o anunciara no 2010, cando falaba da graxa na Universidade. Xa hoxe sabemos a que se refería: ao PDI asociado, ao PDI ao que non se lle concedeu a oportunidade de facer carreiras investigadoras, ao PDI en formación nas áreas deficitarias, aos PAS “preguizosos”... A tarefa de amortizacións na que se meteu a entende como unha liposucción.

Que vaia haber un despedimento masivo é a crónica dunha morte anunciada. Por desgraza, a confirmación do que Nova Universidade ven denunciando desde xa hai moito tempo. Unhas políticas sistemáticamente opresivas contra o PDI máis feble e indefenso, incrementándolle aínda máis a docencia do que sería acaído nun recto entendimento do decreto Wert. Namentras se incrementan as deduccións aos insiders e as regalías polo desenvolvemento –actual ou pasado- de cargos de por si retribuídos e abondo compensados, oprímese máis aos outsiders. Ben compriría diminuír algo as cargas docentes máximas a conta de excesos evidentes nos descontamentos docentes. E, desde logo, consensuar coas universidades de Coruña e Santiago unha postura común no tema do decreto Wert. Non era o noso reitor o que falaba do sistema universitario galego?. Ú o está?

Nova Universidade constata unha vez máis que a única política de PDI do actual goberno é a de premiar aos seus afíns. Como xa temía. Onde quedou o compromiso racionalizador? A carga básica de posgrao? A normalización do cadro de persoal? A consideración do real traballo que fai o PDI? Ubi sunt? Namentres, está en perigo o relevo xeracional coa eliminación práctica da figura dos axudantes universitarios, cos insuficientes medios de docencia nos centros menos dotados de PDI, coa multiplicación de profesorado atípico –listas de agarda, profesores invitados, contratos de poucos meses ou aínda semanas- Unha senlla precarizadora que creceu exponencialmente nestes anos.

Expresaban hai días fontes da reitoría, como defensa ridícula do reitor, que na UVigo unicamente hai 255 profesores asociados. Nós recomendaríamoslle que, se é así, non o dixera. Porque recoñece que en termos de docencia a Universidade non ten  aporte real dos profesionais da contorna. É todo máis doado: o profesorado asociado foi substituído por unha enxurrada de listas de agarda das que fuxen, obviamente, os mellores profesionais. Ademáis, moitos dos asociados que aínda quedan –e que van ser despedidos en xullo- non son senón profesorado en formación, que entrou por canles impropios na Universidade cando se cegou a carreira ordinaria do profesorado axudante. Cando se amorticen todos os asociados, teranse despedido as ilusións e máis os esforzos de moitos profesores en formación. Nada importante…a graxa.

Nova Universidade quere expresar a intensa tristura que sinte por quen goberna a nosa Universidade.  Quere expresar a súa solidariedade co profesorado atípico en formación e a súa denuncia dunhas políticas demagóxicas, inxustas, sumisas co poder e absolutamente contrarias aos intereses do PDI e do alumnado da Universidade. E, por riba de todo, quere dicir que existe outro camiño. Que as lesión sao PDI non son necesarias, senón gratuítas.

Os primeiros da clase...

Parece que o consello de goberno do día 14  adiantouse pola prema que ten o actual equipo de goberno  de ser o primeiro da clase na aplicación  do decretazo Wert.  Parabén Sr.  Reitor merécese un premio. Precisamente como consecuencia desta aplicación do decretazo increméntase a capacidade docente do profesorado,  tendo en conta o custosos  que saen os sexenios na maior parte dos  departamentos desta Universidade, e trae como consecuencia a eliminación da figura do profesor asociado, nas súas  distintas morfoloxías, xa sexa asociado a tempo parcial ou asociado con dedicación completa. A postura de Nova foi claramente a  de situarse en contra da modificación das normas de POD, argumentando que, actualmente, para realizar a valoración da actividade do profesorado non existe  ningún modelo e simplemente utilízanse as desgravacións por cargos de xestión  diversos, e  por sexenios, sen ter en conta outro tipo de actividades como poden ser organización de xornadas, conferencias,  congresos,  exposicións,  divulgación en feiras, actividades con empresas, transferencia de coñecemento, organización de cursos, libros, etc.

Outro punto a ter en conta na orde do día foi a discusión das enquisas que a partir de agora, serán encomendadas a unha empresa, suponse especialista, xa que nesta Universidade non existen profesores suficientemente preparados que saiban facer unha enquisa docente profesional. Pero coidado, non volo perdades, segundo Enrique Barreiro de Nova solicitan aos decanatos que fagan a planificación da realización das enquisas.  

Realmente a empresa externa  debería  pedir ao Vicerreitorado de Investigación que realizase as enquisas, que parece que non dá pé con bóla e necesita algo de actividade, e de paso poden escribir algún paper sobre inferencia estatística.

Para pedir xa están os alumnos que se queixan, segundo apuntou  Armando Caballero de Nova  de que non lles chega o calendario escolar, baseado en 32 semanas, moito máis reducido que o calendario gregoriano, ao que hai que engadir o incumprimento da normativa propia da Universidade que contempla de 36 a 40 semanas, así coma a normativa do Real Decreto e que indica a propia secretaría Xeral.

Por último, o profesor Caballero tamén preguntou polo incumprimento da Norma da Xunta que  non  permitía a implantación de masteres con menos de 10  alumnos, pondo o exemplo de dous deles,  un de 5 alumnos e outro de 8 alumnos, non se se os multiplican por un factor de seguridade  ou é que devanditos alumnos valen dobre como os goles fóra de casa.        

       

Rolda de prensa

Comentarios sobre o Consello de onte

Os medios locais recollen nos seus titulares de hoxe a importancia da flexibilización do pago das matrículas en seis prazos como medida máis importante do Consello de onte, proposta aprobada por unanimidade.
Nesta ocasión os temas tratados ían ser abordados de xeito moi tranquilo xa que non había cuestións de transfondo político senón simples asuntos de trámite que previamente tiñan sido acordados con NU  nas respectivas comisións de investigación e profesorado.

Respecto ao informe do reitor temos a obriga de facer notar a incerteza que transmite o goberno de AU no referente á aplicación da modificación da Lei de Universidades e sobre as medidas de austeridade propostas para as que se solicitou que se pospoñan para curso académico seguinte.

No punto referido á aprobación dos criterios de liquidación do orzamento de 2011 o xerente transmitiu  sensación de liquidez e contas consolidadas dentro dos recortes orzamentarios acaecidos nos últimos anos. Neste sentido, Jaime Cabeza, sen ánimo de polemizar,  pediu  que se racionalizasen e se pensase nos entes instrumentais da Universidade como son CUSA, Citexvi e a fundación FUVI, e puxo no tinteiro a pregunta  de ata que punto é necesario máis dun?

Por outra banda modifícase o regulamento de creación de empresas de base tecnolóxica, coa particularidade de ampliar o ámbito ás spin-off que leva a apertura de calquera tipo de empresa  podendo ser promocionado por calquera  investigador da Universidade de Vigo. Apróbase tamén o regulamento de patentes e ordénase o dislate existente nos grupos de investigación actualmente existente na Universidade de Vigo. Alejandro Pereira pregunta polo procedemento de inclusión de investigadores doutras entidades ao que a vicerreitora responde que dita figura plásmase coa inclusión de investigadores colaboradores. Jaime  agradece dita ordenación e felicita ao equipo reitoral polo devandito traballo.

CARTA Á COMUNIDADE UNIVERSITARIA DE JAIME CABEZA

METADE DE MANDATO

Nas datas nas que o mandato de Salustiano Mato atravesa seu Ecuador, non vou nesta mensaxe avaliar estes dous anos, por moito que sen dúbida miña impresión é ben coñecida, centrada no deterioro que segue a sofrer a Universidade de Vigo, basicamente nos seus aspectos máis académicos. O obxecto é outro, de caste máis persoal, no que simplemente quero expresar que non me vou postular como candidato a reitor para as eleccións do 2014.

Ao que debo engadir que os motivos que me levan a adoptar esta decisión son exclusivamente personais. Dame moito pudor expresar en público aspectos que atinxen á miña vida privada e voume aforrar  expoñelos públicamente. Teño que recoñecer que nestes meses a política universitaria non é unha das miñas primeiras preocupacións e iso debe ser incompatible cunha pretensión de ser candidato en pouco tempo. E engadir que nos vindeiros anos vou centrar meus esforzos noutros aspectos cualitativamente diferentes dos que atenderon miña atención, penso que con forte implicación e paixón, desde o 2009 ate hoxe.

Dito isto, non cabe dúbida de que manteño meu compromiso de liderar Nova Universidade e a oposición ao goberno da Universidade de Vigo ata que o meu grupo tome as decisións que correspondan, sen presas nen improvisacións.  A nosa querida institución merécese algo moito mellor que este grupo que hoxe, por desgraza, nos goberna, sen dúbida en gran parte pola miña incapacidade para transmitir un programa alternativo. Ábrese un tempo de diálogo coa comunidade universitaria, de reflexión conxunta para proxectar o futuro e un cambio que satisfaga a súa maioría e, máis en xeral, á sociedade á que nos debemos.

Eu non teño senón palabras de agradecemento para todas as persoas que traballaron e traballan arreo conmigo no proxecto de Nova Universidade. No que eu, desde logo, acredito. Penso que atopei moitos compañeiros e compañeiras e hoxe teño amigos e amigas a cachón, logo desta experiencia persoalmente tan arriquecedora. Xente comprometida desinteresadamente –insisto, desinteresasamente, porque isto é un sinal diferenciador noso- cun modelo de Universidade máis académico e máis centrado no seu labor fundamental no Espazo Europeo de Educación Superior.

Por suposto, xa que logo, o que anuncio é que non me vou postular como candidato a reitor, pero nada máis. O grupo ben coñece –xa lle o transmitín expresamente- que manteño a miña adhesión a el. Nos vindeiros meses, e agás que outra cousa se decida, vou ser eu o seu voceiro nas instancias formais e informais da Universidade. Eu estou certo de que, nun futuro a medio prazo, Nova Universidade vai establecer sinerxias e tender pontes para que as posicións críticas cuallen na presentación dun modelo de cambio e exitoso para a Universidade de Vigo.

Jaime Cabeza Pereiro