CARTA Á COMUNIDADE UNIVERSITARIA DE JAIME CABEZA

METADE DE MANDATO

Nas datas nas que o mandato de Salustiano Mato atravesa seu Ecuador, non vou nesta mensaxe avaliar estes dous anos, por moito que sen dúbida miña impresión é ben coñecida, centrada no deterioro que segue a sofrer a Universidade de Vigo, basicamente nos seus aspectos máis académicos. O obxecto é outro, de caste máis persoal, no que simplemente quero expresar que non me vou postular como candidato a reitor para as eleccións do 2014.

Ao que debo engadir que os motivos que me levan a adoptar esta decisión son exclusivamente personais. Dame moito pudor expresar en público aspectos que atinxen á miña vida privada e voume aforrar  expoñelos públicamente. Teño que recoñecer que nestes meses a política universitaria non é unha das miñas primeiras preocupacións e iso debe ser incompatible cunha pretensión de ser candidato en pouco tempo. E engadir que nos vindeiros anos vou centrar meus esforzos noutros aspectos cualitativamente diferentes dos que atenderon miña atención, penso que con forte implicación e paixón, desde o 2009 ate hoxe.

Dito isto, non cabe dúbida de que manteño meu compromiso de liderar Nova Universidade e a oposición ao goberno da Universidade de Vigo ata que o meu grupo tome as decisións que correspondan, sen presas nen improvisacións.  A nosa querida institución merécese algo moito mellor que este grupo que hoxe, por desgraza, nos goberna, sen dúbida en gran parte pola miña incapacidade para transmitir un programa alternativo. Ábrese un tempo de diálogo coa comunidade universitaria, de reflexión conxunta para proxectar o futuro e un cambio que satisfaga a súa maioría e, máis en xeral, á sociedade á que nos debemos.

Eu non teño senón palabras de agradecemento para todas as persoas que traballaron e traballan arreo conmigo no proxecto de Nova Universidade. No que eu, desde logo, acredito. Penso que atopei moitos compañeiros e compañeiras e hoxe teño amigos e amigas a cachón, logo desta experiencia persoalmente tan arriquecedora. Xente comprometida desinteresadamente –insisto, desinteresasamente, porque isto é un sinal diferenciador noso- cun modelo de Universidade máis académico e máis centrado no seu labor fundamental no Espazo Europeo de Educación Superior.

Por suposto, xa que logo, o que anuncio é que non me vou postular como candidato a reitor, pero nada máis. O grupo ben coñece –xa lle o transmitín expresamente- que manteño a miña adhesión a el. Nos vindeiros meses, e agás que outra cousa se decida, vou ser eu o seu voceiro nas instancias formais e informais da Universidade. Eu estou certo de que, nun futuro a medio prazo, Nova Universidade vai establecer sinerxias e tender pontes para que as posicións críticas cuallen na presentación dun modelo de cambio e exitoso para a Universidade de Vigo.

Jaime Cabeza Pereiro

COMPROMISO DE AUSTERIDADE

É certo que a Universidade de Vigo ten deficiencias estruturais obvias e que precisa dun investimento forte en conceptos diversos. Desde hai tempo vimos denunciando as carencias de persoal, hoxendía escurecidas por unhas dotacións desequilibradas e por un fondo desorde. Isto é particularmente certo no PDI, pero tamén no PAS, suxeito a unha RPT avellentada e pouco realista. No que atinxe aos edificios, é obvia a necesidade de reformas que adapten os espazos docentes aos novos esquemas de ensino no modelo actual. Asemade, cómpre un investimento reequilibrador que revise as distribucións de espazos. Hoxe mesmo visitei laboratorios de enxeñería e puiden comprobar como non poucas persoas traballan en condicións deficientes que mesmo non son as máis axeitadas desde unha perspectiva de prevención de riscos laborais. Hai que mellorar o finanzamento dos nosos masters, nuns anos nos que nos imos xogar unha partida fundamental no artellamento dunha estrutura racional para o posgrado, tarefa da que o equipo reitorial saínte abdicou desde o principio.

As nosas necesidades de finanzamento son elementais e ben coñecidas. O que sucede é que a imaxe que proxectamos moitas veces é a dun gasto pouco xustificable e meditado. Sen caer en demagoxias ben doadas, é certo que habería que meter as tesoiras en partidas moi simbólicas, porque iso forma parte substancial dunha política máis reflexiva de responsabilidade social. Eu non vou criticar a dimensión do equipo de goberno, da que non nos imos afastar substancialmente –en termos cuantitativos- no noso modelo. Si que critico a existencia dalgún comisionado de máis, con rango e complemento de vicerreitor, e dunha proliferación pouco xustificada de xefaturas de área. Critico –isto non é novo- unha estrutura xerencial que amosou, como mínimo, que Alternativa xamais tivo modelo de xerencia. E critico, en fin, unha chea de asesorías externas, á que habería que facerlle un lifting para axustala a unas necesidades máis reais.

En Nova Universidade non temos todos os datos. Pero temos sensibilidade. Estamos nun tempo no que a sociedade civil e as persoas que a compoñen o están pasando moi mal e temos que mesturarnos nesa sociedade civil e amosarlles a nosa presenza canda ela. Amosarlle, en fin, unha toma de postura austera na que as decisións de gasto se afasten do que se poida entender como prescindible. Neste contexto, é o noso propósito adiantar nos vindeiros días unha percentaxe de reducción de gasto no que se refire a altos cargos. Un recorte exemplarizante que nos poña no contexto dunha entidade que precisa de cartos para atender as súas necesidades máis reais, que as ten e moitas.