JAIME CABEZA RATIFICADO LÍDER DE NOVA (prensa)

NOTA DE PRENSA ASEMBLEA

JAIME CABEZA RATIFICADO POR ACLAMACIÓN COMO COORDENADOR DE NOVA UNIVERSIDADE

A formación Nova Universidade celebrou unha asemblea na tarde de hoxe na que Jaime Cabeza resultou ratificado como líder da mesma logo de poñer o seu cargo a disposición dos presentes.

Na mesma reunión se fixo un repaso dos resultados acadados nos distintos campus e centros das últimas eleccións a Reitor da Universidade de Vigo.

Na análise realizada por NU se valoraron positivamente os resultados dunhas eleccións nas que se perdeu por 117 votos e se mellorou  substancialmente a porcentaxe de apoios nos tres campus.

Os membros da asemblea quixeron amosar a Jaime Cabeza, “o seu agradecemento polo que fixo e confianza polo que vas a facer”, manifestando a “ilusión e unión” do grupo por “administrar o caudal de votos obtidos e iniciar un traballo acreditado de control e impulso de iniciativas” para Universidade de Vigo. Indicouse que foi un campaña limpa, coherente e correctamente realizada.

No encontro NU acordou nomear como portavoz no claustro a Mónica Valderrama e representantes de campus de Ourense e Pontevedra os que foran candidatos a vicerreitores, Margarita Pino e Enrique Barreiro, respectivamente. 

NU sinala que “estamos no bo camiño” facendo o seu labor comprometido co servizo público a través dos seus representantes nos órganos de goberno, nos campus e nos centros cunha “Cabeza visible” no conxunto da UVigo.

Momentos da reunión.

benestar, confianza, compromiso, investigación, medio ambiente, persoas e CAMBIO

+KBZA para a UVigo

Esta entrada abre a ponte entre http://www.jaimecabeza.com/, que dende a finalización de eleccións a reitor da UVigo se converteu nun blog máis íntimo do líder de Nova Universidade, e as inquedanzas de todas as persoas que de xeito máis ou menos activo e visible formamos esta agrupación. O reto deste espazo é o de ser unha canle directa e transparente con nós e a ferramenta máis sinxela que temos nestes intres de comunicar a nosa presenza dentro da comunidade universitaria facendo a oposición leal que pensamos que precisa a UVigo.

UN COMENTARIO RELATIVO A POLÍTICA UNIVERSITARIA

Chegoume algunha mensaxe –e algún que outro comentario- de se non traballaríamos desde Nova Universidade nesta primeira época do goberno de Salustiano Mato. A resposta é que si, por suposto. O que pasa é que aínda non hai un percorrido mínimo de actuación como para facer balanzo. E, por outra parte, aínda non organizamos formalmente os mecanismos de publicidade da nosa actuación.

A finais de setembro vaise celebrar unha asemblea de Nova na que vou pór meu cargo a disposición do colectivo. A miña intención é a de non deixar o liderado polo de agora, por suposto agás que a vontade maioritaria sexa outra.  Pero hai que debatir e recompoñer as responsabilidades de cada quen. Manolo Ramos pediume desenvolver un traballo máis interno –de feito non está en Consello de Goberno-, José Rúas insistiu na necesidade de formalizar e afortalar máis as canles de comunicación coa comunidade universitaria, outra xente ten que ser reubicada…Polo de agora, a efectos institucionais, escollemos para o Consello de Goberno a Margarita Pino e Alejandro Pereira por quenda de elección libre e a Enrique Barreiro, Armando Caballero, Manuel Deaño e Mercedes Vila pola quenda de directores de departamento ou de centro. Ademáis, eu fun nomeado polo reitor, seguindo un vello acordo que únicamente incumpliu Alberto Gago. No sector B, foi elexida polo noso grupo Silvia Rodríguez Ramilo. Asemade asumimos os postos correspondentes en mesa do claustro e comisión electoral. Iso si, todo no marco deste sistema maioritario que prima ao gañador das eleccións desproporcionadamente.

No Consello de Goberno do 26 de xullo intervimos en tres aspectos concretos. O primeiro deles, para criticar que se nomearan dous novos comisionados e se suprimira únicamente un. Ademáis, comisionados permanentes no tempo, non conxunturais. É o xeito de ampliar o equipo pola porta de atrás e non recoñecer que, de feito, é aínda máis numeroso que no 2006. Comprobouse que era mentira que levara AU un equipo máis pequeno que NU, todo o contrario. O que sucede é que nós xa esperábamos esta actuación, únicamente colleu por sorpresa a moitos votantes de boa fe de AU, que outra vez se decatan de que votaron. Neste ámbito, pola contra, agradecímoslle ao reitor que diminúa con carácter permanente as direccións de área, aínda que únicamente no número de seis. Retrucámoslle que aínda había moita marxe. O segundo tema foi unha crítica ao feito de que todos os nomeamentos de membros dos órganos de Administración das sociedades públicas nas que a UVigo ten membros sexan homes, en contra das políticas de xénero que vai esixir de contado a Lei de Igualdade. E, o terceiro, foi un chamamento a certos defectos na convocatoria e na documentación do Consello de Goberno, dos que agardamos que sexan superados en vindeiras convocatorias.

Nestas datas, Salustiano Mato está desenvolvendo un labor moi político do que xa veremos en que se concreta. Como membro do grupo de AU, rectificou en 180 graos as políticas de amortización da presenza física da UVigo no centro de Vigo e iso nos parece ben no que ten de rectificación. Pero xa veremos en que resulta o traballo interno. Polo de agora, hai que darlle unha marxe de confianza e desexarlle ao novo reitor os maiores éxitos. En particular, no plano de finanzamento, no que as propostas da Xunta son arrepiantes, impropias dunha Administración Pública que ten respeto ao Espazo Europeo de Educación Superior. Por certo, outra vez queda clara a nefasta política da UVigo na xestión de persoal, que fai que na actualidade esteamos catro puntos por debaixo da media estatal en gasto en capítulo 1. A ver como nos achegamos agora a media! Hai que esixirlle ao goberno que concentre os seus esforzos nos centros e grupos menos favorecidos. E que deixe dunha vez ese discurso falaz da competitividade. Na nosa Universidade, a mairoía non compite porque non pode, non poir desleixo.

Non son tempos aínda dunha oposición activa. No outono daremos sen dúbida unha rolda de prensa, xa co mantato máis en marcha. Polo de agora, deixo Vigo por un par de semanas para achegarme á Mariña, á ría da que Ramón Piñeiro se fixo fillo adoptivo xa hai anos. Como se lle bota de menos, nestes anos de enxurrada do nacionalismo español!